Od 1lipca br. przez pół roku Finlandia sprawuje prezydencję wRadzie UE. Nowy centrolewicowy rząd uczynił zrównoważony rozwój motywem przewodnim swoich działań. Mają go zapewnić ochrona wspólnych wartości UE i klimatu, pogłębienie jednolitego rynku oraz bliższa współpraca w polityce bezpieczeństwa. Prezydencja będzie też akcentować kwestię praworządności w pracach Rady. Pozostałe elementy programu stanowią część nowej agendy strategicznej UE na lata 2019–2024 i wyznaczają kierunek jej rozwoju.

 

Veronika Jóźwiak


Uwarunkowania. Koalicyjny rząd Anttiego Rinnego z udziałem lewicowych Partii Socjaldemokratycznej, Sojuszu Lewicowego, Ligi Zielonych oraz liberalnych ugrupowań Centrum i Szwedzkiej Partii Ludowej powstał 6 czerwca br., niespełna miesiąc przed rozpoczęciem prezydencji. Ministrem spraw zagranicznych został przewodniczący partii zielonych Pekka Haavisto, zdużym doświadczeniem w pracy na rządowych stanowiskach. Resortami ochrony środowiska i klimatu oraz spraw wewnętrznych kierują polityczki również z tego ugrupowania. To oni będą przygotowywać obrady Rady lub im przewodniczyć w kilku jej składach odpowiadających za poszczególne polityki. W związku z tym należy spodziewać się m.in. ambitnego programu klimatycznego oraz kontynuowania dyskusji o wspólnej polityce migracyjnej, mimo braku porozumienia w sprawie reformy systemu azylowego. Socjaldemokraci i zieloni są też największymi na wewnętrznej scenie politycznej zwolennikami bliższej współpracy wpolityce bezpieczeństwa i obrony UE.
W sprawie głównych kierunków polityki europejskiej i poglądów na temat przyszłości UE panuje – zwyłączeniem nacjonalistycznej Partii Finów – polityczny konsensus: Finlandia odrzuca pogłębianie integracji europejskiej ku centralizacji zarządzania ifederalizacji. Jest zwolennikiem stopniowego dokończenia budowy wspólnego rynku. Oczekuje od UE ambitniejszej polityki klimatycznej na poziomie globalnym. Postrzega Unię jako wspólnotę wartości i dostrzega potrzebę skuteczniejszego wyegzekwowania ich poszanowania od państw członkowskich.


Fińska prezydencja przypada na początek nowego pięcioletniego cyklu instytucjonalnego UE. Ze względu na okres przejściowy i związane z tym spowolnienie pracy Komisji Europejskiej Rada będzie mniej aktywna legislacyjnie podczas tego przewodnictwa. Poza tym będzie to pierwsza z prezydencji, których kierunek działań wyznaczy przyjęty przez Radę Europejską (RE) w czerwcu br. program strategiczny UE na lata 2019–2024. Skupia się on na ochronie obywateli UE iunijnych swobód, globalnej konkurencyjności gospodarki, przeciwdziałaniu zmianom klimatu oraz reprezentacji unijnych interesów i wartości na poziomie globalnym, w tym wspieraniu wielostronnych instytucji i instrumentów. Kalendarz prezydencji zostanie jednak zdominowany przez kilka aktualnych spraw o dużym znaczeniu. Ma ona ambicje zakończyć do końca br. negocjacje wieloletnich ram finansowych (WRF) na lata 2021–2027 oraz doprowadzić do porozumienia wsprawie najważniejszych elementów długoterminowej strategii klimatycznej UE (Long-Term Climate Strategy – LTCS). Choć prezydencja nie zamierza kosztem tych kwesti poświęcać szczególnej uwagi wyjściu Wielkiej Brytanii z UE, na jej przebieg wpłynie też planowany na październik brexit.


Prezydencja Finlandii zbiega się w czasie także ze wzmocnieniem frakcji zielonych w Parlamencie Europejskim – nigdy nie była ona tak liczna, jak po ostatnich wyborach. Z kolei w Radzie po niedawnych wyborach parlamentarnych w Hiszpanii, Finlandii i Danii partie lewicowe mają mocniejszą reprezentację. Fińskie przewodnictwo może dodatkowo wzmocnić ich głos, np. wsprawie ochrony klimatu. Zkolei nominacja Christine Lagarde na prezesa Europejskiego Banku Centralnego – oraz przegrana fińskich kandydatów ubiegających się o to stanowisko: Olliego Rehna i Erkkiego Liikanena – może utrudnić działania prezydencji na rzecz kształtowania unii monetarnej w sposób zgodny z wizją państw północy. Chcą one m.in. unii bankowej ograniczającej ryzyko dla sektora bankowego oraz prowadzenia restrykcyjnej polityki fiskalnej.
Cele. Finlandia opracowała swój program wokół czterech zagadnień, połączonych jednym celem – zapewnieniem Unii ekologicznie i społecznie zrównoważonego wzrostu gospodarczego. Uznaje, że tylko UE chroniąca podstawy europejskiej integracji – rządy prawa, demokratyczne instytucje i prawa człowieka – jest w stanie zapewnić swoim obywatelom bezpieczeństwo i dobrobyt oraz wiarygodnie opowiadać się za liberalnym porządkiem międzynarodowym. Dlatego prezydencja przywróci na obrady Rady temat praworządności. Jest zwolennikiem połączenia jej przestrzegania z dostępem do środków z WRF, zgodnie z propozycją KE. Chce też rozpocząć dyskusję o wzmocnieniu kontroli praworządności poprzez zreformowanie obowiązujących mechanizmów. Nie wyklucza ponadto kontynuacji postępowania wg art. 7 Traktatu o UE (TUE) przeciwko Węgrom. Według ambasadora Finlandii w Budapeszcie Markku Virriego prezydencja ma zamiar przejść do następnego etapu procedury – wysłuchania argumentów Węgier przez Radę. Jego zdaniem w przypadku Polski prezydencja zaczeka z wyznaczeniem terminu przesłuchania na kolejne wyroki Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie polskiej reformy sądownictwa.


Prezydencja stawia sobie za cel budowanie pozycji UE jako globalnego lidera wzwalczaniu zmian klimatycznych. Chce, by RE określiła do końca br. podstawy LCTS. Będzie też dalej negocjować w Radzie kwestię osiągnięcia przez UE neutralności klimatycznej do 2050 r., mimo braku porozumienia w tej sprawie podczas czerwcowej RE. Przewodnictwo zamierza działać na rzecz zgodności programów następnych WRF z celem zwalczania zmian klimatycznych, szczególnie w dziedzinie badań i rozwoju, innowacji oraz polityki rolnej.


Priorytet konkurencyjnej i spójnej społecznie UE jest ściśle związany z celami klimatycznymi prezydencji. Podkreśla ona rolę biogospodarki i gospodarki o obiegu zamkniętym w ograniczeniu emisji gazów cieplarnianych izarazem zwiększenia konkurencyjności UE poprzez modernizację przemysłu. Prezydencja uznaje usuwanie barier whandlu usługami cyfrowymi za klucz do pobudzania wzrostu gospodarczego. Zwraca też uwagę na konieczność priorytetowego traktowania cyfryzacji unijnych gospodarek izwiększenia potencjału technologicznego UE. Jest zwolennikiem wspólnego handlu z partnerami zewnętrznymi na ogólnie przyjętych zasadach WTO. Będzie wspierać dokończenie reform strefy euro. Chce też osiągnąć postępy we wzmacnianiu filaru socjalnego jednolitego rynku, szczególnie przez uwspólnotowienie praw pracowniczych.
W ramach priorytetu wzmocnienia bezpieczeństwa obywateli prezydencja zapowiada, że dopilnuje zwiększenia nakładów na działania zewnętrzne UE. Wspiera wdrażanie dotychczasowych ustaleń w zakresie europejskiej współpracy na rzecz bezpieczeństwa i obrony, w tym projektów PESCO. Finlandia chce odgrywać w tym obszarze znaczącą rolę. Opowiada się też za wzmacnianiem współpracy UE–NATO m.in. w zakresie mobilności wojskowej oraz zwalczania zagrożeń hybrydowych.
Wnioski dla Polski. Finlandia wykorzysta swoją prezydencję do przyspieszenia dyskusji na temat praworządności i prac nad długoterminową strategią klimatyczną UE. Choć zapowiada kontynuację na forum Rady procedury z art. 7 TUE przeciwko Węgrom, jest mało prawdopodobne, by w przypadku takiej decyzji sprawa przeszła na kolejny etap postępowania (skierowania zaleceń do państwa), ze względu na brak potrzebnej większości czterech piątych. Ponowne skupienie uwagi na praworządności będzie niekorzystnie oddziaływać na sytuację Polski, również objętej tą procedurą.


Z kolei przyjęcie LTCS raczej nie nastąpi do końca 2019 r. ze względu na rozbieżności wśród państw członkowskich na tym etapie. Jednak jej kluczowe elementy mogą zostać ustalone już podczas tego przewodnictwa. Może temu sprzyjać wzmocniona pozycja sił lewicy w Radzie. Niezależnie od tempa podejmowania decyzji w sprawie strategii UE już wyznaczyła kierunek transformacji unijnej gospodarki. Skłoni to państwa członkowskie do przyjęcia kompromisowej postawy wobec celów klimatycznych.
Zbieżne z interesem polskiego rządu są ambicje zwiększenia konkurencyjności i pogłębiania jednolitego rynku, choć wzmacnianie filaru praw socjalnych w UE nie jest priorytetem Polski. Jednak jest to element unijnego programu strategicznego cieszący się wUE dużym poparciem. Dlatego należy się spodziewać przyspieszenia działań również wtym zakresie. Wdziedzinie bezpieczeństwa zapowiadane przedsięwzięcia są po myśli Polski, szczególnie poprawa unijnych zdolności zwalczania zagrożeń hybrydowych i cybernetycznych oraz lepsza koordynacja działań między UE a NATO. Fakt, że Finlandia nie jest członkiem NATO, może jednak skutkować mniejszą wrażliwością na kwestię nieduplikowania działań UE z zobowiązaniami sojuszniczymi.

 

 

Najlepsze miejsca na długi weekend na przełomie maja i czerwca

Na przełomie maja i czerwca czeka na nas kolejny długi weekend – Boże Ciało w tym roku wypada 31 maja. Jeden dzień wolnego pozwoli na cztery dni wypoczynku.

Czytaj Więcej >>

Najlepsze pomysły na wyjazd rodzinny z okazji Dnia Dziecka

Wkrótce Międzynarodowy Dzień Dziecka. Wielu rodziców zastanawia się, w jaki sposób spędzić ten szczególny dzień ze swoimi pociechami, aby przyniósł jak najwięcej radości i pozostawił przyjemne wspomnienia. Możliwości na uczczenie tego święta jest naprawdę wiele. 

Czytaj Więcej >>

Najciekawsze pomysły na Majówkę

Już w marcu zaczynamy zastanawiać się, jak, a przede wszystkim, gdzie spędzimy Majówkę. W tym roku 1 maja wypada we wtorek, dodając do tego dwa weekendy plus 3 dni urlopu – szykuje się aż niemal 10 dni wypoczynku!  Czytaj więcej >

Najlepsze wiosenne wyjazdy typu city break

City break to alternatywna opcja dla tych wszystkich, którzy nie mają czasu wybrać się na dłuższy wypoczynek. Obejmuje ona wyjazdy weekendowe do najciekawszych miejsc w Europie. Krótkoterminowa wycieczka pozwala na wypoczynek oraz zapoznanie się z kulturą i kuchnią danego regionu.  Czytaj więcej >

Artykuły wybrane losowo

Nasze piękne tureckie wakacje

IZABELA MISZCZAK

www.turcjawsandalach.pl

                                                                                                 FOT. BIURO RADCY DS. KULTURY I INFORMACJI AMBASADY TURCJI/ÝBRAHÝM ZAMAN
 << Turcja, kraj położony na półwyspie Azja Mniejsza, nazywanym też Anatolią, czyli Krainą Wschodzącego Słońca, oblewany wodami czterech mórz, to idealne miejsce zarówno na błogie wakacyjne lenistwo, jak i aktywny wypoczynek. Można tu podążać śladami dawnych cywilizacji i podziwiać niezwykłe krajobrazy z perspektywy łodzi kołyszącej się na błękitnych falach lub z balonu wznoszącego się o poranku nad przepiękną Kapadocją. >>

W większości wyżynne terytorium państwa otaczają wody mórz Czarnego, Marmara, Egejskiego i Śródziemnego. Linia brzegowa ma ponad 7 tys. km długości, a rozmieszczone wzdłuż niej kurorty są głównymi ośrodkami rozwijającej się dynamicznie turystyki. To one są najczęściej głównym celem letnich wyjazdów mieszkańców Europy.

Więcej…

MAGIA WIELKIEGO BŁĘKITU – 7 KONTYNENTÓW

DAREK SEPIOŁO

 

Głębiny mórz i oceanów przyciągają ciszą i zjawiskowym pięknem, kto raz uległ ich urokowi wie, że wielki błękit działa jak magnes. Wystarczy odpowiednio na niego spojrzeć, a roztoczy przed nami widoki, które chciałoby się oglądać w nieskończoność.

Dla większości nurków pierwsze chwile pod wodą to zwykle fascynacja niezmiernie bujnym i kolorowym światem raf. Filipiny, Indonezja i Malezja leżą w samym środku koralowego trójkąta, czyli obszaru największego rozkwitu podwodnego życia. Właśnie tam zaczyna się nasza fascynująca podróż po 7 kontynentach. Centralny rejon Filipin, jakim jest archipelag Visayas, to mało znany turystom zakątek Azji. Przybywają tutaj właściwie jedynie miłośnicy nurkowania z całego świata. Visayas oferuje im ciągnące się po horyzont ogrody koralowe, a także spotkanie z jednym z najrzadszych gatunków rekina – kosogonem. Malezyjska wyspa Sipadan została wpisana na listę podwodnych skarbów przez samego Jacquesa Cousteau. Od prawie 20 lat jest uznawana za jedno z najpiękniejszych miejsc do nurkowania. Sąsiadująca z Malezją Indonezja słynie z unikalnego w skali światowej ekosystemu, który powstał w cieśninie Lembeh. Takiej różnorodności przedziwnych podwodnych stworzeń nie ma nigdzie indziej na naszej planecie.

Więcej…

Bawaria mlekiem i piwem stoi

Dominika Rotthaler
polkawmonachium.blogspot.com

 

<< Powszechnie Bawaria kojarzy się ze świętem Oktoberfest, odbywającym się corocznie w Monachium, z piwem, charakterystycznym strojem ludowym, Alpami, zamkami Ludwika II i może jeszcze z barokowymi kościołami. Popełniłby jednak błąd ten, kto chciałby na tym zakończyć jej opis. Największy kraj związkowy w Niemczech, zajmujący ok. 20 proc. ich terytorium, jest niezwykle zróżnicowanym, ciekawym regionem, bogatym w walory przyrodnicze i rozwiniętym pod względem kulturowym i przemysłowym. >>

Doskonałe położenie geograficzne – zarówno bezpośrednie sąsiedztwo Austrii, Czech i Szwajcarii, jak i bliskość Włoch – sprawiają, że Bawaria stanowi chętnie odwiedzany land, a Monachium – jedno z najczęściej wizytowanych niemieckich miast. Bawarczycy posługują się aż pięcioma różnymi dialektami. Język niemiecki z akcentem bawarskim uchodzi natomiast za bardzo trudny do zrozumienia dla niewprawionego ucha. Jednak serdeczność mieszkańców i ich życzliwość w stosunku do przybyszów jest w stanie pokonać językowe trudności i pomaga przełamać pierwsze lody.

Więcej…